Navigatie
Café Chantant

Het begon met the thirties and the forties. Heel wat collega’s bleken over kwaliteiten te beschikken die best wel eens getoond mochten worden. Zang, dans, sfeervolle aankleding van een gymnastieklokaal, catering, geluid, belichting, organisatie: wie kon ooit vermoeden dat in een simpel lerarenkorps al deze talenten latent aanwezig waren!?

Gesterkt door de ervaring en met veel zin om the fifties aanschouwelijk te maken werd de koers vastgelegd om de leerkrachten tweejaarlijks in het gareel te spannen. Het volgende decennium zou tot leven worden gebracht en alweer werd een beroep gedaan op de fantastische ideeën van Jos Roobaert en het muzikale talent van enkele oud-leerlingen. De voorstelling werd gesmaakt, wij genoten.

Euforisch als we waren zagen we the sixties opdoemen. Hét muzikale hoogtepunt in de geschiedenis, zo vonden we. Een hele onderneming, want onze goeroe, Wim Neirynck, genoot met volle teugen van een lesdode levensfase, gevuld met onder andere eigen muzikale exploraties. De periode zelf bood echter voldoende waarborg voor kwaliteit op schoolmaat (laten we onszelf niet overschatten), en dit evenement zou de café-chantantperiode afsluiten.

Helaas (?), de microbe beet zich vast en verspreidde zich zelfs onder meerdere collega’s.
Gevolg: the seventies kwamen eraan. In het schooljaar 2010-2011 werd de turnzaal weer omgebouwd tot een minuscuul odeon: ode aan de seventies!



Enkele sfeerbeelden

Schooljaar 2010-2011 :
We will rock you

The seventies

fotoreeks voorbereidingen
fotoreeks uitvoering (1)
fotoreeks uitvoering (2)

Schooljaar 2008-2009 :
The times they are a-changing

The sixties

fotoreeks voorbereidingen
fotoreeks uitvoering (1)
fotoreeks uitvoering (2)

Schooljaar 2004-2005 :
Memories are made of this
The fifties

fotoreeks uitvoering

Schooljaar 2002-2003 :
A Sentimental Journey
The thirties and the forties

 

 

 

Reacties 2010-2011

Aan directie en personeel van het Sint-Gertrudiscollege



  

Reacties 2008-2009

Aan directie en personeel van het Sint-Gertrudiscollege


“Dat moet je gezien hebben,” zei me een niet-collegeman, “ik heb een schitterend spektakel meegemaakt.” Enerzijds verwachtingsvol en anderzijds met wat reserve na al die lof ging ik naar “The times they are a-changing”.


En ik heb genoten. Het was zo!


Gelukwensen aan iedereen die bij dit “spektakel” op een of andere manier betrokken was. Jullie hebben heel veel mensen een avond bezorgd die ze niet licht zullen vergeten; en hiermee ook de naam van de school nog wat meer in de verf gezet. Van harte proficiat! Van harte dank!


Ik bewonder de vreugde en het enthousiasme dat van de acteurs afstraalde, de deelname van zoveel personeelsleden, jong en oud (al is oud hier uiteraard een erg relatief begrip), het optreden van zoveel mensen van het korps, zowel van het onderwijzend als het administratief personeel.


Je kon deze voorstelling niet onberoerd zitten bekijken. Er ging “iets” van uit. Het was een getuigenis van en voor het Sint-Gertrudiscollege. En ik dacht terug aan wat mijn onverdachte bron mij gezegd had: “Zoiets is maar mogelijk als er een goede geest op school heerst, als het goed gaat op de school.” Ik sluit me volmondig bij zijn woorden aan.


Beste mensen allemaal, bedankt voor die avond. En bedankt voor wat jullie voor jullie en onze school gepresteerd hebben.


Van harte

J. Goedgezelschap